nr: 1/2017Powroty

Archiwum

Wyszukaj:
Znaleziono wpisów: 74
1-2/2012
Temat numeru
Innowacje frazeologiczne jako chwyt marketingowy: spoty „Biedronki”

Zastosowane w reklamach „Biedronki” związki frazeologiczne, są – posługując się określeniem Bachtina – „wewnętrznie dialogiczne”. Z jednej strony prezentują swój utrwalony kulturowo frazeologiczny sens, z drugiej – kontekst sytuacyjny wymusza odczytanie ich także w sposób dosłowny, literalny. Koegzystencja obu tych sensów świadczy o oryginalności i atrakcyjności przekazu – do tego stopnia, że wiele z analizowanych sloganów reklamowych stało się, używając określenia Walerego Pisarka, „powszechnikami kulturowymi” o bardzo szerokim zasięgu społecznym.

1-2/2012
Temat numeru
Język uczniów nauczania zintegrowanego – potoczny i familijny

Niniejszy artykuł stanowi analizę ewolucji kompetencji językowej – zwłaszcza definiowania pojęć – u uczniów szkoły podstawowej na przestrzeni nauczania zintegrowanego. W tym celu przeprowadziłam badania na grupie dzieci 6-letnich z oddziału przedszkolnego, będących u progu tego stopnia edukacji oraz uczniów klasy trzeciej, dzieci 9-letnich, kończących ten etap nauczania.

1-2/2012
Temat numeru
O języku Juliana Antonisza

Przedmiotem niniejszego szkicu będzie językowa twórczość Juliana Józefa Antoniszczaka, jednego z najznakomitszych przedstawicieli Krakowskiego Studia Filmów Animowanych. Wybitnego polskiego animatora, malarza, reżysera, scenarzysty, kompozytora i wynalazcy.

1-2/2012
Temat numeru
Gramatyka normatywna Antonio Gramsciego

Teoria gramatyki normatywnej, chociaż nie zajmuje centralnej pozycji w myśli włoskiego filozofa, jest wciąż ciekawym przykładem próby poszerzenia refleksji nad językiem o obszary wcześniej zarezerwowane dla socjologii. Skoncentrowanie się na problematyce władzy spowodowało, że wszystkie refleksje Gramsciego o naturze języka są bliskie podejściu prezentowanemu dziś w socjolingwistyce.

1-2/2012
Temat numeru
Między intelektem a emocjami – postrzeganie wybranych wad wymowy przez studentów

Celem prezentowanych w niniejszym artykule badań jest ukazanie sposobu, w jaki wybrani studenci Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego odbierają współczesny polski język mówiony. Chodzi o zbadanie, jak obraz języka zmienia się w zależności od czynników istotnych po stronie rozmówcy, jak: poznawcza i emocjonalna komponenta charakteru jako części osobowości, płeć, orientacja światopoglądowa badanych i tematy podejmowane najczęściej w domu rodzinnym.

Miljenka Jergović, Srda śpiewa o zmierzchu w Zielone Świątki
3-4/2011
Recenzje
Nie tylko kryminał. O powieści "Srda śpiewa o zmierzchu w Zielone Świątki" Miljenka Jergovicia

Miljenka Jergović, Srda śpiewa o zmierzchu w Zielone Świątki, przeł. M. Petryńska, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2011.

Wojciech Nowicki, Dno oka. Eseje o fotografii
3-4/2011
Recenzje
Pomiędzy tekstem a obrazem

Wojciech Nowicki, Dno oka. Eseje o fotografii, Czarne, Wołowiec 2011.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Ragnarok
3-4/2011
Interpretacje
Olimpijski Ragnarok, czyli o zagadkowym czterowierszu Zbigniewa Herberta

Wiadomą powszechnie rzeczą jest, że buk odnosi się do stylu niskiego, nie wysokiego. Może umieszczenie Dionizosa w łodzi bukowej jest właśnie symbolicznym zdegradowaniem boga(ów)? Z jednej strony więc Czarnofigurowa waza… jest pożegnaniem bożka winnego, przywołując tradycję mitologiczną, przypomina jego świetność, z drugiej zaś – utwór jest zapowiedzią odbrązowienia, zdemitologizowania świata bogów greckich. Może Czarnofigurowa waza… zapowiada przyszłe losy Dionizosa, tak jak Chorus III w Odprawie posłów greckich prorokuje zgubę Parysa?

rys. H. Vogtherr, źródło: http://staropolska.pl/galeria/F0017.html
3-4/2011
Interpretacje
Funkcje motywu błazna w opowiadaniach Sławomira Mrożka

Błazen cały czas pozostaje w swojej roli, niezależnie od tego czy zabawia czy jest tylko obserwatorem, tak jakby od funkcji bycia błaznem nie było odpoczynku. Dziwnie zachowujący się pasażer powiedział, że jest błaznem. Gdyby nie ujawnił swojej profesji, nikt by się nie domyślił, czym się zajmuje, nie zabawiał bowiem po błazeńsku towarzystwa. Mimo to jest w jego zachowaniu coś intrygującego. Parodiuje grymasy innych twarzy albo pozostaje bez wyrazu. Jego twarz jest wówczas „pusta”.

Między operą mydlaną a serią fabularną – serial transzowy
3-4/2011
Interpretacje
Między operą mydlaną a serią fabularną – serial transzowy

 

By w pełni scharakteryzować zaproponowany termin „serial transzowy” i potwierdzić założenia gatunkowe, porównam jego kluczowe komponenty do ich odmiennych realizacji w takich produkcjach, jak opera mydlana oraz sitcom, ponieważ właśnie dzięki metodzie kontrastu można w pełni zobrazować cechy konstytuujące serial transzowy.

T. Konwicki, Zwierzoczłekoupiór
3-4/2011
Interpretacje
Zwierzoczłekoupiór, czyli Tadeusza Konwickiego obsesja pamięci

 

Zwierzoczłekoupiór jest dla Konwickiego czymś więcej niż tylko „bohaterem” jednej z książek. Całą twórczość pisarza, pełną obsesyjnie powracających motywów, określiłabym właśnie za pomocą „formuły Zwierzoczłekoupiora”.

M. Porębski,
3-4/2011
Interpretacje
Sylwa – summa – testament? O "Z. Po-wieści" Mieczysława Porębskiego

 

Ponad 60-letni Mieczysław Porębski, zasłużony teoretyk i krytyk sztuki, u schyłku tzw. systemu pokusił się o napisanie pierwszej w swym dorobku książki beletrystycznej. Beletrystycznej, acz zarazem właśnie „systemowej”; pierwszej, ale też od razu jakby ostatecznej w punkcie dojścia, z czym koresponduje próba zmierzenia się z wyobrażeniem Nietzscheańskiego ostatniego człowieka, do którego pod koniec dociera fabuła.

Fot. Jupiterimages
3-4/2011
Interpretacje
Mieszkaniec Bastylii kupczący szampanem i marzeniami. Pokolenie cyganów z Grub Street

 

Osiemnastowieczna bohema, choć stanowiła uwerturę dla działań Hugo, Gautiera, Murgera czy Rimbauda, była wyspecjalizowaną grupą artystyczną, która przeszła wyczerpujący trening jako hack writer w podziemiach literatury.

Łowca
3-4/2011
Interpretacje
Boska komedia z holografią w tle. O "Powrocie z gwiazd" Stanisława Lema

Myślicielem, który – sięgając do konwencji powieści fantastyczno-naukowej – przedstawił społeczeństwo wiecznego karnawału, ludzi traktujących trójwymiarowe artefakty jako przejaw zdewaluowanej sztuki, był Stanisław Lem.

Żródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Jeżycjada
3-4/2011
Temat numeru
Różne oblicza miłości w polskiej powieści dla dziewcząt.

Odmiana piśmiennictwa dla dzieci i młodzieży, zwana powieścią pensjonarską, czerpie z romansu sentymentalnego. Wbrew tej tradycji, jej reprezentacje z XX i XXI wieku łamią konwencję gatunku, przedstawiając erotyczny aspekt kulturowego fenomenu miłości. W jaki sposób to czynią? Czy jedynie naruszają tabu obyczajowe, czy też traktują o uczuciu między dwojgiem ludzi jako o najwyższej wartości? Na te pytania postaram się znaleźć odpowiedź. Polska twórczość skierowana do przyszłych kobiet wyraźnie pokazuje bowiem, że miłość niejedno ma imię.

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Stanisław_Lem
3-4/2011
Temat numeru
Miłość to fikcja – ujęcia tematyki erotycznej w "Doskonałej próżni" Stanisława Lema

Lem w swojej twórczości pokazuje miłość w kontekstach dramatycznych momentów ludzkiej egzystencji, w sytuacjach, które stają się dla niego swoistym polem eksperymentalnym ludzkich zachowań. Te laboratoryjne warunki pozwalają mu stawiać mocne tezy dotyczące kreowania poznawanej przez człowieka rzeczywistości na postawie zinterioryzowanych kulturowych i językowych schematów, jakimi jest zmuszony posługiwać się, zderzywszy się z niezrozumiałym, Innym. Miłość w takim ujęciu staje się twórczością, uczuciem skierowanym ku wytworom własnego umysłu, z bardzo wątpliwym tylko odniesieniem do zewnętrznej wobec kochającego rzeczywistości. Aby dojść do takich wniosków, Lem w sposób nowatorski czerpie z tradycji kulturowych toposów i zmityzowanych postaci, jak Beatrycze, Lotta, czy święci szaleńcy – pokazuje ich fundamentalny wpływ na wizję ukochanego. Każdy więc przedmiot miłości jest dla Lema z jednej strony tworzony przez kochającego, analogicznie do twórczości literackiej, z drugiej zaś zdeterminowany przez kulturowe i językowe stereotypy jakie ma w sobie. Miłość w twórczości Lema to fikcja, fikcja zakotwiczona w kulturze.

Źródło: http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,3883
3-4/2011
Temat numeru
Miłość w świetle kryzysu podmiotu

W rozprawie o kodowaniu intymności wspomniany Niklas Luhmann zapytał, czym „miałaby być miłość, skoro każdej jednostce winna dawać szanse na utożsamienie z sobą i zostanie jaźnią własnej jaźni?”. Odpowiedział w sposób zadziwiająco prosty: „Nazupełniej normalnym nieprawdopodobieństwem!”. Zdarza się przecież tak często... Czy możemy zatem mówić o kryzysie miłości?

 

Alina Szapocznikow (fot. Marek Holzman, Muzeum Sztuki Wspolczesnej)
3-4/2011
Temat numeru
Kocham Cię ciałem

Spojrzenie na miłość przełomu wieków wiązać się musi z zadaniem sobie pytania o to, które czynniki wpłynęły na kształt pojmowania tego pojęcia, jakie inne doświadczenia zaważyły na jej postrzeganiu. Bez wątpienia miłość w sensie kulturowym jest bowiem jedną z tych kategorii, na którą silnie oddziałuje zarówno swego rodzaju moda – kulturowa, literacka, społeczna, jak i konwencja. Jest to temat w wielu obszarach silnie tabuizowany, w innych zaś nadmiernie eksplorowany. Pytanie o miłość współczesną jest także pytaniem o nowoczesność, a także ramy jej interpretowania.

„Moja siostra, moja miłość”: o literackim motywie incestu
3-4/2011
Temat numeru
„Moja siostra, moja miłość”: o literackim motywie incestu

 

Mimo że motyw incestu został już tak dobrze przyswojony i nie powinien właściwie budzić większych emocji, zachował swoją specyficzną aurę – nadal wywołuje zaciekawienie i dreszcz niepokoju.

Powrót Realnego
1-2/2011
Recenzje
Czasowe i przestrzenne wolty teoretyczne. Hala Fostera czytanie awangardy

Powrót Realnego okazuje się być nie tyle czymś więcej niż dwudziestowieczną historią awangardy, ile pewną propozycją myślenia o konkretnym nurcie w sztuce i kulturze, również – propozycją konkretnego sposobu myślenia i pisania.